MEN'S MARCH

Hee Vrouw.

Deze mars is van de mannen.

Een uitnodiging aan mannen om op te staan. Om verantwoordelijkheid te nemen. Om zichtbaar te maken dat de veiligheid van vrouwen en kinderen niet alleen ónze verantwoordelijkheid is, maar ook die van hen.

En misschien is het voor ons als vrouwen tijd om even niet degene te zijn die iets moet doen.

Deze keer mogen we kijken. Getuige zijn.

Want jarenlang hebben veel vrouwen geleerd om zelf alert te zijn. Om vooruit te kijken. Om ’s avonds een andere route te nemen. Om sleutels tussen hun vingers te houden. Om elkaar te waarschuwen. Om sterk te zijn, op te letten en elkaar te beschermen.

Dat heeft iets met ons gedaan.

Daarom kan het helend zijn om te ervaren dat we het niet allemaal alleen hoeven te dragen.

Dat er mannen zijn die zeggen: dit gaat ook over ons.

Mannen die bereid zijn om op te staan. Om te leren. Om verantwoordelijkheid te nemen. Om elkaar aan te spreken. Om zichtbaar te maken dat zij een rol willen spelen in het veiliger maken van de wereld waarin vrouwen en kinderen leven.

Wat is onze plek hierin?

Er zijn twee momenten waarop je als vrouw aanwezig kunt zijn.

1. Op de Dam om 10.00 uur

Voordat de mannen gaan lopen, zijn er een paar vrouwen die hun verhaal van onveiligheid delen. 

Verhalen die gehoord moeten worden.

​

2. Op het Museumplein om 11:00

De mannen lopen voor ons.

Niet voor een schouderklopje.
Niet voor applaus.
Niet om bewonderd te worden.

Ze vragen ons niets.

Maar voor onszelf.  Om getuige te zijn van mannen die zeggen: wij zien dit. Wij nemen verantwoordelijkheid. Wij willen leren.

Deze mars is van de mannen.

Een uitnodiging aan mannen om op te staan. Om verantwoordelijkheid te nemen. Om zichtbaar te maken dat de veiligheid van vrouwen en kinderen niet alleen ónze verantwoordelijkheid is, maar ook die van hen.

En misschien is het voor ons als vrouwen tijd om even niet degene te zijn die iets moet doen.

Deze keer mogen we gewoon kijken.
Getuige zijn.

Want jarenlang hebben veel vrouwen geleerd om zelf alert te zijn. Om vooruit te kijken. Om ’s avonds een andere route te nemen. Om sleutels tussen hun vingers te houden. Om elkaar te waarschuwen. Om sterk te zijn, op te letten en elkaar te beschermen.

Dat heeft iets met ons gedaan.

Daarom kan het helend zijn om te ervaren dat we het niet allemaal alleen hoeven te dragen.

Dat er mannen zijn die zeggen: dit gaat ook over ons.

Mannen die bereid zijn om op te staan. Om te leren. Om verantwoordelijkheid te nemen. Om elkaar aan te spreken. Om zichtbaar te maken dat zij een rol willen

nemen  in het veiliger maken van de wereld waarin vrouwen en kinderen leven.

Lost de mars alles op? Nee. 
Maar er wordt een stap gezet. 

​